دوم : روزهء سنّتى [ 1 ] كه شخصى كه مؤمنى او را دعوت كرده باشد به طعام ، سنّت است كه افطار كند و اظهار نكند كه روزه دارد . سوم : روزهء يوم عرفه هر گاه شكّ در اوّل ماه داشته باشد ، يا روزه موجب ضعف شود بروجهى كه به فراغت اشتغال به‌دعا نتواند نمود . چهارم : روزهء مهمان به نيّت سنّت بىرخصت صاحب خانه . و بعضى از مجتهدين برآنند كه روزهء صاحب خانه نيز بىرخصت ميهمان مكروه است « 1 » .

--> [ 1 ] - كراهت آن ممنوع است ، اگرچه مستحبّ است افطار . ( خراسانى ) ( 1 ) علّامهء حلّى ، تذكره 6 : 202 ، شهيد ثانى مسالك ، 2 : 80 . محقّق اردبيلى در مجمع الفائده 5 : 206 به عده‌اى نسبت داده است .